Bilgili Baba

Babalık tecrübelerini paylaşan bilgili bir baba

Babalık Üzerine

Baba Olarak Değişim Sürecim

Hiçbir erkek baba olarak dünyaya gelmiyor ve hatta biz erkeklerin bir gün baba olabileceği düşüncesi kadınların anne olma düşüncesine göre çok daha az ya da ben öyleydim tam emin olamadım şimdi. 🙂 Bu fizyolojik bir şey bizim bir suçumuz yok 🙂 Bilmiyorum belki bu toplumsal ya da cinsiyet olarak ayrıştığımız bir konu da olabilir. Dolayısıyla erkeklerin çocuk sahibi olduktan sonra baba olabilmesi ve değişmesi bir süreç gerektiriyor. Ben de benzer bir süreçten geçmiş biri olarak kendi değişim sürecimi anlatmak istiyorum.

Ben baba olmadan önce nasıl birisiydim? Tüm dürüstlüğümle anlatacağım.

– Bakın çok net söylüyorum baba olduğum 32 yaşıma kadar ben asla ve asla ışıkta uyumadım. Örneğin camın kenarından bir ışık hüzmesi bile odaya girecek olsa geceyi dar ederdim kendime, uyuyamazdım.

– Uyurken ses mi çıkacak? Bakın o sesi çıkaranın sesini kesene kadar yapacağım ya da yapmayacağım şeylerin sınırı olmazdı.

– Ben günde en az 8 saat uyumak zorunda olan biriydim. 7 saat 50 dakika uyusam o günü kendime zehir eden bir insandım. Bir de gece uykumdan uyanıcam ve tekrar uyucam? Bu söz konusu bile değildi.

– Çocuk sahibi olmadığım için etrafımda çocuk sahibi olan ve çocuklarıyla ilgili problem yaşayan insanlar ile ilgili acayip über yorumlarım vardı. Örneğin çocuk ağlıyor mu? “O çocuk nasıl ağlar canım anne baba ilgilenmiyordur.” diye kendimce tespitlerim vardı. Evet evet müthiş tespit insanıydım ben.

– Benim kesinlikle çocuklarla ilgili algılarım kapalıydı. Bunun düşüncesizlikle filan gerçekten alakası yok. Böyle bir algınız yoksa yoktur.

– Otobüste, uçakta bir çocuk ya da bebek mi ağlıyor? Aman Allahım o yolculuk zehir olurdu. “Nerden bu taşıta bindim ben” den tutun da “hep beni mi bulur.” lara kadar gelirdi konu.

– Çocuklarla nasıl konuşulur, nasıl oyun oynanır beceremezdim.

– Bu kadar şeye rağmen ben her ne olursa olsun hep çocuk sahibi olmak isteyen biriydim bakın bu çok net.

Benim baba olma hikâyem henüz ilk çocuğumuz doğmadan önce başladı. Bu konunun detaylarına girmeyeceğim ama (Bebek Doğdu yazımdan okuyabilirsiniz.) ben de her erkek gibi baba olmayı bebeğimi kucağıma alacağım zamandan sonra başlayacağını düşünürdüm. Oysa eşimin hamileliğinin 25.haftasında erken doğum riskinin çok yüksek olduğunu ve bir prematüre babası olacağımı öğrendiğim anda ben zaten baba olmaya başladım.

Dünyaya gelecek bu çocuğa karşı sorumluluğumu ilk defa o zaman çok net bir şekilde hissettim. Bu durum eşimin tek başına çözemeyeceği bir konuydu ve benim oyuna dahil olmam gerekiyordu. Dolayısıyla araştırmam, öğrenmem ve eşime destek olmam gerektiğinden bir anda her şeye dahil oldum. Hikâye mutlu sonla bitiyor daha fazla detaylarına girmeyeceğim 🙂

Peki, çocuk sahibi olduktan neler değişti hayatımda;

– Daha önce ben ışıkta uyuyamazdım demiştim değil mi? Kızım ilk eve geldiği günlerde bizimle aynı odada uyuyor ve tamamen karanlık olmasın diye çok kısık bir ışık kullanıyorduk. Ben birkaç hafta sırf bu yüzden uykusuz gezdim dostlar. 32 sene uyurken ışık görmemiş bu bünye kaldıramadı tabi. Şimdi mi? bakın gözüme 10 cm yakınlıktan spot ışık tutsanız uyurum ben. İsteyenle iddiaya girerim 🙂

– Ben seste uyuyamazdım demiştim değil mi? Hı hı seste uyuyamazmışım. Bakın yanımda halay çekilse uyurum. Hem de mışıl mışıl, beni hiç bozmaz.

– 8 Saatten az uyuyamayan ben, günde 1 saat uykuyla ertesi gün iş yerinde 5 toplantı çıkaran yerli Robocop’ a dönüştüm. Hala kendime gülüyorum 8 saatten az uyuyamazmışım. Sevsinler 🙂

– Ben artık ciddi ciddi rüyalarıma kaldığım yerden devam ediyorum 🙂 Gece oğlan ya da kız uyandı ve ağlamaya başladı değil mi? Yerimden usulca kalkarım. (çabuk da ayılan bir insanımdır.) Şu an bu yazıyı yazdığım netlikte bir bilinçle çocuğu uyutur, sonra gider su içer hatta facebook açıp sayfama filan bakar arkasından yatağa dönüp 3 sn. sonra rüyama kaldığım yerden devam ederim. 🙂

– Hayat işte insana her şeyi öğretiyor. Büyüklerim boşuna demiyordu “büyük konuşma oğlum” diye 🙂 Çocuk sahibi olmadan önce o işkembeden salladığım çocuklarla ilgili yorumları bir bir yuttum. Bu arada işkembe çorbasına da bayılırım. 🙂 Şaka bir yana insanların yaptıkları anlamsız yorumlara pek kulak asmıyorum. Yapıcı ve mantıklı olan yorumlara ise her zaman kapım açık.

– Bakın ben baba olduktan sonra neyi fark ettim biliyor musunuz? Ben çocukların sorumluluğunu yalnızca anneye verecek kadar bencil bir insan olamazdım. Dolayısıyla bir anne olarak eşimin çocuklara karşı ne kadar sorumluluğu varsa her zaman aynı sorumluluğu hissettim. Emzirmek hariç 🙂

– Hayat müşterek ve dolayısıyla eşimle sorumluluklarımız da eşit. O da para kazanıyor ben de. O da zor şartlarda çalışıyor ben de. Onun da uğraştığı tonla problem var benim de. Dolayısıyla hayat müşterekse çocuk bakımında da müşterek olmalı. Bir erkek olarak kendimi bu noktada hiç ayrı tutmadım. Hiçbir zaman evi dişi kuş yapar. Erkekte avlanır ve eve et getirir gibi görmedim hayatı. Haliyle çocuk bakımında kendimce sebepler üretmedim ben çok çalışıyorum diye.

– Eşime çocuk bakımı konusunda hep dürüst davrandım. Sırf eşim istiyor diye çocuklarla ilgilenmedim. Çocuk bakımı eşimin ricası üzerine değil kendi istediğim bir konu oldu benim için. Örneğin o gün eve baş ağrısıyla geldiysem ve eşim çocuklara bakmamı istiyorsa ben müsaade isteyip gidip uyuyabilen bir insanım. Eşim istedi diye ne kendimi, ne eşimi ne de çocukları kandırmanın âlemi yok. Aynı durum eşim için de geçerli. Eşim ben uyumaya gidiyorum der ve gider. Bu yüzden sen çocuklara bakıyorsun ya da ben bakmıyorum diye tartıştığımız olmadı. Tamam, birkaç kez oldu 🙂

– Benim bir bakış açım da şu oldu. “Eşine destek olmalısın.” gibi bir cümleyi reddediyorum. Bu cümle bana bir baba için zoraki kurulmuş bir cümleymiş gibi geliyor, bir tavsiyeymiş gibi. Destek olmak bir şeye mecbur olmadığın halde başkasına yardım etmek gibi geliyor bana. Dolayısıyla hayat müşterek ise ve ben de çocuklarım ile ilgili her türlü sorumluluğu alıyorsam eşe destek olunması gibi bir durum zaten olmaz. Bu benim kişisel düşüncem ve hayata bakış açımla alakalı tabi 🙂

– Çocuklarımın gelişiminde yalnızca eşimin hatalarıyla çocuklarımın büyümesini izleyecek biri de değilim. Eğer eşimin hataları varsa bunları görüp düzeltmek benim en önemli sorumluluğum. Aynı şekilde eşim de benim çocuklara olan yaklaşımımda gördüğü hataları düzeltmeli. Ancak çocuk gelişimini tek kişiye yani sadece annelere bırakırsak ve anne farkında olmadan bazı konularda hata yapıyorsa bunu hiçbir zaman göremeyecek ve düzeltme şansımız da olmayacaktır.

Bir baba olarak eminim benim de kusurlarım vardır. Eşime sorsanız benim yazmadığım kim bilir neler yazar buraya. 🙂 Ama aynı durum benim için de geçerli 🙂 Ne mutlu ki ben blog yazıyorum ama eşim yazmıyor 🙂

Bu hayatta kimse mükemmel değil olmayacak da. Aynı şekilde çocuk bakımında ve evliliğimizde de her şey mükemmel değil. Ancak en azından ortak bir paydada buluşmak ve sorumluluklarımızı paylaşmamız gerektiğine inanıyorum.

Çocuk bakımında biz erkekler en azından en temel ve basit konulara dâhil olabilmeliyiz artık. Bundan daha fazlasını yapabiliyorsak daha da güzel elbette. Çocuk bakımı yalnızca kadınların tek başına sorumluluk alamayacağı kadar önemli ve hassas bir konu.

Bir çocuğun gelişiminde babanın rolü oldukça önemli ve kritik. Dolayısıyla babalar olarak sadece çocuklarımızı sevmemiz, hediye almamız ve oyun oynamamız yetmez. En az anneler kadar sahada olmalı ve oyunun bir parçası haline gelmeliyiz.

Çevremden de biliyorum. Buradan da gördüğüm takipçilerim var. O kadar harika ve ilgili babalar var ki gördükçe, konuştukça çok seviniyorum. Bizim de toplumumuzda artık bir şeyler değişmeye başlıyor. Babalar da oyuna dahil oluyorlar ama yetmez daha fazlası lazım. Babalar daha çok farkında olmalı daha fazla sorumluluk almalıdır. Ancak o zaman daha sağlıklı, daha mutlu nesiller büyüteceğiz. Ülkemizin geçtiği şu günlerden sonra artık buna inanmaya başladım. Bizler çocuklarımızı çok iyi yetiştirmek zorundayız. Gelecek ancak sağlıklı nesiller ile var olabilecek bunun için de artık babaların daha fazla sorumluluk alması gerektiğine inanıyorum.

Share This:

2 Comments

  1. Ece

    Harikasin abi bayildim yaa lutfen daha cok bilgi paylaş

Leave a Reply