Bilgili Baba

Babalık tecrübelerini paylaşan bilgili bir baba

Hayata Dair

Baba Olarak Yaşadığım İlginçlikler

Bilgili Baba olarak oluşturduğum blog ile birlikte zaten adı üzerinde çocuklarımın gelişiminde en az eşim kadar ilgili ve bilgili bir baba olduğumu yazıyorum. Ayrıca kendi bakış açımla bunun eşime bir yardım olarak değil zaten olması gereken doğal bir süreç olduğunu da her fırsatta dile getiriyorum.

Ancak henüz toplum olarak hazır olmadığımız bazı konularda bir baba olarak yaşadığım zorluklar bulunuyor. Toplumda çocuk bakımı kadınların sorumluluğu olarak görüldüğü için ne yazık ki henüz belediyelerde, özel kuruluşlarda ve hatta kamu kurumlarında bile babalara yönelik bir düzenleme bulunmuyor. Dışarıda tüm hayat annelere göre ayarlanmış durumda olduğu için biz babaların çocuklarımızın bakım ve ihtiyaçlarını dışarıda karşılamakta ciddi zorlandığımız anlar oluyor.

Öncelikle çocukların bezini değiştirme konusu bir baba için tam bir eziyet. Kadın tuvaletlerinde çocuk alt değiştirme bölümleri olsa da erkekler tuvaletinde henüz böyle bir durum yok. Yani bir baba olarak çocuğunun bezini değiştirmek için kendi çözümlerini üretmek zorundasın.

Son yıllarda AVM’lerde çocuk/bebek bakım odaları olmaya başladı ve bu durum gerçekten birçok noktada işime yarıyor ancak çocuk bakım odaları da annelerin tekelinde. 🙂 Bu odaları ne yazık ki annelere göre tasarladıkları için bir erkek olarak birçok problemle karşılaşıyorum. Çünkü bebek bakım odaları aynı zamanda emzirme odası olarak da kullanılıyor ve bir erkek olarak benim hem bez değiştirilen hem de emzirilen bir odada çocuğumun bezini değiştirmem neredeyse imkânsız. Ama ben bu konuda elimden geldiğince çaba sarf ediyorum. Bebek bakım odasının kapısını çalıp müsait olunup olunmadığını soruyorum. Eğer içeride emziren bir anne varsa dışarıda bekleyerek anne odayı terk ettikten sonra kullanmaya çalışıyorum. Tabi ben sıramı beklediğim zamanlarda, diğer anneler odaya direk girebildikleri için hiç sıra gelmediği zamanlar da oluyor. 🙂 Baya baya sıramı alıyorlar 🙂 Eğer ben çocukların bezini değiştirirken odaya emzirmek için gelen anneler olduğu durumda önce çok şaşırsalar da aynı nezaketi gösterip ben çıkana kadar beklediklerini biliyorum. Tabiki anlayışsız insanlar her yerde olduğu gibi bu durum için de geçerli.

Bir başka yaşadığım zorluk ise; eğer anne olmadan dışarıya çocukla çıkmışsanız bir baba olarak restoranlarda kolay kolay yemek siparişi veremiyorsunuz. O kadar çok başıma geldi ki artık yadırgamıyorum. Bu durumla ilk kez karşılaştığımda gerçekten hem çok şaşırmış hem de aç kalmıştım. 🙂 Eşimin yüksek lisans yaptığı bir dönemde kızıma ben bakarken (Bebekle Yalnız Bir Gün yazımda bu konuya ait detayları yazmıştım.) bir gün dışarı çıkmaya karar verdim. Kızım açısından hiçbir problem yoktu tabiki. Tüm ihtiyaçları zaten çantada olduğundan her duruma hazırlıklıydım ancak kendi başıma gelecekleri hesaba katmamıştım. Kızımla AVM’de gezdikten sonra karnımızın acıktığını fark edip restoranlardan birine oturduk. Bu esnada tabiki öncelik kızımda olduğu için mamasını hazırlayıp yedirmeye başladım. Ben yemek yedirirken nasıl olsa bir garsonun siparişimi alacağını düşünüyordum. Kızımın yemek yemesi yaklaşık 15 dk sürdükten sonra oyuncaklarını çıkartıp oyalamaya çalışıyordum ama kendim de gerçekten çok acıktığım için sürekli garsonlarla göz teması kurup siparişimi vermeye çalışsam da nafile. El kaldırıyorum bakan yok, sesleniyorum bakan yok. Tam yanımdan geçerken sesleniyorum. “Abi geliyorum birazdan” diyen bir daha gelmiyor. Bu esnada artık bir yarım saat daha geçtikten sonra açlığında vermiş olduğu kızgınlıkla birden “Buraya bakacak bir garson yok mu bu restoranda” diye seslendim. Tamam tamam bağırdım 🙂 Bir problem olduğunu sanıp hemen iki garson masaya geldi ve nasıl yardımcı olabileceklerini sordular. “Yahu buraya geleli 45 dk oldu çocuğumun karnını doyurdum ama ben bir türlü sipariş veremiyorum size. Ne yaptıysam ilgilenmediniz.” dediğimde ben “aman efendim kusura bakmayın vs” diye cevap beklerken garsonlardan biri “abi biz yengeyi bekliyorduk” dedi. 🙂 Meğer tek başına bir adamın çocukla gezemeyeceklerini düşündükleri ve yanımda da bir kadın görmedikleri için eşimin gelip beraber sipariş vermemizi bekliyorlarmış, tabi yoğunluktan ne kadar sürenin geçtiğini de fark etmemişler. 🙂

Artık akıllandığım için eğer bir restorana gidersem mutlaka yerimden kalkıp gördüğüm ilk garsona eşimi beklemediğimi ve çocuğumla birlikte bizimle ilgilenmesini söylüyorum. Bunu yaptıktan sonra bugüne kadar hiç sorun yaşamıyor ve gittiğim her yerde çok iyi ağırlanıyorum 🙂

Bakın size bu iki durumdan daha ilginç başka bir şey anlatacağım 🙂 Ben ve eşim çocuklarımız doğmadan önce de doğduktan sonra da bebek bakımı, çocuk gelişimi üzerine çok seminere katıldık. Birçok konuşmacı dinledik. Birçok uzmanın programlarına, kurslarına katıldık ve katılmaya da devam ediyoruz. Bugüne kadar hemen hemen birçok konuşmacının babalar için sorumluluk almaları gerektiğini, babaların da en az anne kadar çocuklarıyla ilgilenmelerini dinledik. Buna benzer o kadar konuşma duydum ki hemen hemen hepsi ortak şeyleri söyleyip toplumda bir farkındalık yaratmaya çalışıyorlar. Bunu ben de takdirle karşılıyorum ama ilginçtir uyku eğitimi ile alakalı bir seminer sonrası konuşmacının yanına gidip soru sorduğumuzda uzman kişi eşime dönüp “çocukları uyuturken şunları şunları yapıyor musunuz?” diye sorduğunda eşim de “çocukları ben değil baba uyutuyor bu sorunuza eşim cevap verebilir.” dediğinde hanımefendinin şaşkın bakışlarını hiç unutmam. 🙂 “E hani az önce babalar da sorumluluk almalı diyordun?” demedim tabi kibarca sorusuna yanıt verdim. Yani bu konuda farkındalık oluşturmaya çalışanlar da farkında değiller aslında 🙂

Bir başka konu da dışarıda maruz kaldığım bakışlar 🙂 Bebek ve çocuk bakımında henüz toplumumuz babaların çocuklarıyla ilgilenmesini en azından dışarıda altını değiştiren, mamasını yediren baba görmeye pek alışkın olmadıkları için insanların bakışlarına maruz kalabiliyorum. Gerçekten ilginç bir deneyim olduğunu söyleyebilirim. İlk başlarda “niye bu insanlar bana bakıyorlar? Bir şey mi oldu acaba?” deyip çok şaşırıyordum ama eşim “sence insanlar mama yediren baba daha önce görmüşler midir?” dediğinde gerçeği anlamıştım. Benim için normal olan bu durum, insanların alışık olmadığı bir şey olunca ister istemez bakıyorlar. Hatta bakıp fısır fısır konuşanlardan tutun da “aaa babaya bak” diyenlere kadar gördüm diyebilirim 🙂

Benim baba olarak yaşadığım bu ilginçliklerin yanında aslında eşimle birlikte yaşadığımız ilginçlikler de bulunuyor ama yazsam gerçekten roman olur 🙂 ama yazı daha fazla uzamasın diye onu da ayrı bir yazıda paylaşacağım.

Share This:

1 Comment

  1. Serkyilmaz@hotmail.com

    Sırf bu yüzden derginin adının içinde “anne” kelimesi geçenleri satın almıyorum, “anne ve bebek” gibi…

Leave a Reply