Bilgili Baba

Babalık tecrübelerini paylaşan bilgili bir baba

Hayata Dair

Ebeveynler Arasında Dengeleme

Yazılarımı düzenli olarak takip edenler biliyorlar ki şu cümleyi her zaman kuruyorum: “Mükemmel hayatlar yok. Biz mükemmel değiliz ve kimse mükemmel değil.” ancak imkanlarımız dahilinde elimizdekinin en iyisi olması için uğraşıyoruz bunda da hiç şüphe yok.

Bu mükemmel olamama konusuna neden takıldığımı kısaca değinmek istiyorum. Benim gibi blog yazan ve paylaşımda bulunan kişiler her zaman okurlarına kendilerinin de toz pembe bir hayatlarının olmadığını söylemesi gerekiyor. Ayrıca hayata karşı gerçekçi de olmak gerekiyor. Diğer türlü çok sanal, çok hayal dünyası çizmiş oluruz.

Şimdi bu girizgâhtan sonra sizlerle çok gerçek bir şey paylaşacağım. 🙂

Çocuklarımızın gelişim süreçlerinde anne baba olarak bazen bizlerin de çileden çıktığı ya da sinirlendiği zamanlar oluyor değil mi? (Ne olur oluyor deyin bir ben olmayayım 🙂 ) Böyle zamanları yönetebilmenin bir yolu olduğunu ya da çözebilmenin imkânı olduğunu söylesem? Hem de hiç zor değil. Sadece biraz empati ve fedakarlıkla konu çözülebiliyor.

Biz yetişkinlerin yaşadığı bu hayat içinde stres yaratan çok fazla konu var ve birçok olumsuz olay yaşıyoruz, bu durumlar da hayatımızı cidden etkiliyor. Bunların yanında bir de bazen çocukların bitmeyen ağlamaları, bir konuda ısrarcı olmaları, sürekli mızmızlanma gibi davranışları ile gerçekten sabrımızı çok zorlayabiliyorlar. Konunun uzmanlarına sorduğunuzda bu davranışların altında mutlaka bir sebep yatıyor ve bu sebebin ortadan kaldırılması gerekiyor ancak o sebebi bulmanın kendisi de bir süreç. Dolayısıyla bu ve benzeri bir çok konuda bazen tahammüllerimiz azalabiliyor.

Tamam yeterince açıklama yaptığımı düşünüyorum. 🙂

İşte çileden çıktığınız anlarda uygulayacağınız bir yöntemle rahatlıkla çözüm sağlayabileceğinizi düşünüyorum.

Bu çözüme: “Birbirini regüle etmek” deniyor. Regüle etmek kelime anlamıyla düzenlemek anlamına gelse de esasen anne babanın birbirini dengelemesi olarak kullanmak daha doğru. Peki nasıl regüle edilir? Neden edilir?

Eğer anne ya da babadan biri o gün çocuğa karşı daha az tahammül gösteriyorsa ebeveynlerden diğeri bu durumu dengelemesi gerekiyor. Örneğin; anne ile çocuk arasında bir inatlaşma başladığı durumda baba hemen annenin sakinleşmesini söylemeli ve gerekiyorsa annenin bir süre ortamdan uzaklaşmasını isteyerek çocukla da kendisinin ilgileneceğini söylemelidir. Böylece ortam gerilmeden yapılan bu müdahalenin hem çok sağlıklı bir yöntem hem de uygulanabilir olduğunu düşünüyorum. Ayrıca bunu yaparken babanın ya da annenin son derece sakin ve telkin edici olması çok kritik. Aynı zamanda çocuğa da sanki anne baba arasında bir problem varmış gibi göstermemek gerekiyor. Çocuğun olduğu ortamda regüle etme gerekçesiyle başka bir gerginliğe sebebiyet vermemek gerekiyor özetle 🙂

Bu konuyu ben ilk defa bir seminerde öğrenmiş ve eşimle paylaştığımda uygulama kararı almıştık. Birebir kendi hayatımızda tecrübe ettiğimiz bir konu olduğu için rahatlıkla söyleyebilirim ki kesinlikle bu yöntem işe yarıyor. Karşı tarafın sırf sizi regüle etmek için davrandığını bilseniz bile işe yarıyor.

Örnek vermem gerekirse; bu aralar kızımın nedense uyku düzeni bozuldu ve artık normal uyku saatinden daha geç uyumaya başladı. 1 gün, 2 gün, 3 gün derken yaklaşık 10 gündür uyku düzenindeki bozulmayı çözemedik. Zaman zaman bunlar da olabilir, sabırla süreci çözmeye çalışıyoruz ama işte bir akşam benim devreler yandı. 🙂 Artık karanlık bir odada geçirdiğim 2 saatin sonunda kızım uyumadığı için sinirlenip, söylenmeye başladım. Eşim de odada olduğu için yumuşak bir ses tonuyla sakin olmamı eğer uzatacaksam odadan çıkmamı istedi. Önce dinlemedim ve kızımla inatlaşmaya devam ettim. Eşim baktı ki olacak gibi değil kalktı yerinden yanıma gelip elimi tuttu ve “hadi canım sen içeriye git ben uyuturum” dedi. O an eşim olay daha da büyümeden hem beni hem de kızımı sakinleştirmiş oldu. Peki ben ne hissettim? Önce bir rahatlama geldi, bir süre sonra ise pişmanlık ile karışık olarak kendime çok kızdım ve sabah olur olmaz gidip kızıma sarıldım beraber uyandık güne 🙂

Rahatlama duygusunu yaşamanın sebebi sanki o an bir yükten kurtulduğumu hissetmem. Pişmanlığım ise kızımla inatlaşmaya başlamam. Kızgınlığım ise sakin kalmamın gerektiğini bildiğim halde duygularıma yenik düşmüş olmamdan kaynaklanıyordu.

Bu yöntem nasıl uygulanmaz ondan da bahsetmek isterim:

Örneğin anne bir sebepten çocuğa bağırmaya başlamışsa baba salonda oturduğu yerden “bağırma yahu çocuğaaaa” diye seslenmemelidir. Bu regüle etmek değildir. Veya baba ile çocuk inatlaşmaya başladığında annenin “hep böyle yapıyorsun ama” deyip çocuğun elinden tutarak başka odaya götürmesi de değildir. Regüle etmek o anda patlak veren olayın içinde olarak karşı tarafın sakinleşmesini ve olayın daha da büyümeden sağlıklı bir şekilde krizin aşılmasını sağlamaya çalışmaktır. Çocuk değil, yetişkin kontrol altına alınır.

Burada benim açıklama çabasına girdiğim şey öfke kontrolü değil. Eğer bir evde sürekli çocuğa bağırılıp, kızılıyorsa söylediğim yöntemin de konuyla hiçbir alakası yok. Böyle durumlarda sorunu ve çözümü başka yerde aramak gerekiyor. Hatta sorun çocukta değil ebeveynlerdedir diyebilirim.

Sonuç olarak; bu yöntemi başarıyla uyguladığınızda çocuğunuzla olan iletişimi hem daha sağlıklı hale getirirken hem de anne baba olarak hayatınızda bir denge oluşturabilirsiniz diye düşünüyorum.

Regüle etmenin dışında başka hangi yöntemler kullanılabilir sizce ya da sizlerin de uyguladığı yöntemler var mıdır? Bizimle de paylaşabilirseniz harika olur 🙂

Share This:

2 Comments

  1. Nur

    Sizi Tebrik ederim 2 yaşında bir kızım var sitenizi yeni keşfettim. Yazılarınız hem bilgilendirici hem motive edici hem de okurken “evet gerçekten böyle oluyor” dedim devamlı. Lütfen devam edin yazmaya çok teşekkürler.

    • bilgilibaba

      Çok teşekkür ederim. Başarmak istediğim şeylerden birisi de bu aslında. Evet yalnız değilsiniz ve hepimiz benzer şeyleri yaşıyoruz. Ben de elimden geldiğince tecrübelerimi paylaşıyorum.

Leave a Reply