Çocuklarımız olmadan önce hayatımdaki mutluluk kavramları ile çocuklarımız olduktan sonraki mutluluk kavramlarım tamamen allak bullak oldu desem abartmış olmam 🙂 “Peki baba oldun da ne oldu? Çocuğunuz olduktan sonra ne değişti hayatında?”  diye sorduklarında cevap verdiğim konuların en başında bu konu gelir. Benim mutluluk kavramım değişti dostlarım 🙂

Ben çocuklardan önce de küçük şeylerle mutlu olan bir insandım zaten. Yani mutlu olmak için hep bir neden bulurdum. Ancak mutlu olduğum kavramlar çok farklıydı. Çocuklarımız olduktan sonra değişen mutlu olma sebeplerim yüzünden bazen düşünüyorum da bir insan bu yüzden mutlu olur mu diye? Çocuğu olan herkesin benimle hemen hem fikir olacağı mutluluklarım var artık benim;

  • Öncelikle bebek de olsa bir insanın kaka yapmasından mutlu olacağımı hiç düşünmezdim. Kızımın bebeklik döneminde neredeyse 1,5 yaşına kadar yaşadığı kabızlık sorunu nedeniyle kızımın kaka yapması insanlık için küçük bizim için büyük bir mutluluk sebebiydi 🙂 Gerçekten abartmıyorum mesela gün içinde işyerindeyken eşimi aradığımda telefonu açıp bana “biliyor musun kızın az önce kocaman bir kaka yaptııııııı” demesiyle ne kadar mutlu olduğumu bilirim 🙂 Ne garip bir durum ya bir çocuk kaka yaptı diye mutlu olabiliyorsun 🙂
  • Şimdi bahsedeceğim mutluluk şekli için en baştan söyleyeyim birbirimizi kandırmayalım. 🙂 Çocuklar erken uyuduğunda siz de mutlu olmuyor musunuz? Bizim evde çocukların erken uyuması resmen evde bir halay havası yaratıyor diyebilirim. Çocuklar her zaman erkenden uyumadığı için insan alışkın değil tabi bir anda ne yapacağını şaşırıyorsun “aç aç aç diziyi aç..yok yok şu albümü dinleyelim, bırak onu az kitap okuyayım” derken ne yapacağımıza karar veremediğimiz anlar oluyor 🙂 Peki ya çocuklar erkenden uyuduktan sonra sevinip bir müddet sonra çocuklar hakkında konuşuyor olmamıza ne demeli? Bence anne babalar üzerinde araştırma yapılması gereken bir konu bu. 🙂
  • Şimdilerde BLW (Baby Lead Weaning) – Bebek Önderliğinde Ek Gıdaya Geçiş gibi kavramlar hayatımızda yer alsa da her tipik Türk ailesi gibi çocuk yemek yedi mi mutlu oluyorum arkadaşım ben. Tamam ne kızıma ne de oğluma yemek yesinler diye hiç baskı yapmadık bugüne kadar ama yemek yemediklerinde ne kadar hayal kırıklığı yaşıyorsam yemek yediklerinde de bir o kadar mutlu oluyorum. Ben birçok konuda rahat bir baba olsam da yemek konusunda kendimi tutamıyorum işte ne yapayım 🙂 kızımın prematüre olarak dünyaya gelmiş olması ben de ekstra bir hassasiyet yaratıyor ve yemek konusunda kendime engel olamıyorum.
  • Yazılarımı eskiden beri takip edenler biliyorlar aslında. Çocuklarımın arasındaki yaş farkı az olduğu için kardeşlerin anlaşmazlık yaşadığı bir dönemimiz oldu. Aslında bu hepimizin birbirine bir alışma süreci olarak geliyor bana. Eşimle görmeyi hep hayal ettiğimiz; kardeşler kavgasız gürültüsüz beraber sakince oyun oynadıklarında o kadar mutlu oluyorum ki. Aslında anne baba olarak hepimizin yaşadığı çok yoğun bir duygu ister kardeşiyle ister arkadaşıyla oyun oynasın çocukları öyle huzurlu sakin gördüğümüzde hepimiz bir an tebessüm etmiyor muyuz? İşte tam da öyle bir şey benim mutluluğum. Elbette çocuklar her zaman huzurlu sakin olmuyor, biz ne yaparsak yapalım evde yine de kıyamet koptuğu zamanlar da oluyor. Kardeş olmanın doğasında anlaşmazlık var diye düşünmeye başladım zaten 🙂
  • En iyi maddeyi en sona sakladım. Gelin dürüst olalım. Çocukları büyükanne ve büyükbabaya bıraktığımızda hangimiz mutlu olmuyoruz. O birkaç saatlik özgürlük zamanı size de çok iyi gelmiyor mu? Hoş ailelerimiz başka şehirde olmasından biz bunu neredeyse hiç yaşayamasak da birkaç kez kaçmışlığımız var 🙂 Mesela annemin “oğlum bu hafta sonu size geliyoruz” dediğinde yüzümdeki o şeytani gülüşü saklayamıyorum ben 🙂 Bir de en acıklısı şu değil mi? Misal anneniz “oğlum/kızım bırakın çocukları biz babanla bakarız.” dediği anda “yaaa anne lütfen ya hem görüşemiyoruz zaten ne güzel oturuyoruz işte” derken iç ses de “ne olur ısrar et ne olur ne olur” demiyorsa o bizden değildir 🙂 Tamam hepimiz çocuklarımızı çok seviyoruz ama işte bazen de eski günlerdeki gibi özgürlüğü tatmak da çok keyifli 🙂

Peki, sizlerin küçük mutlulukları neler? Çocuklarla ilgili ne olduğunda mutlu oluyorsunuz? Öyle büyük şeyleri hiç sormuyorum esasen günlük hayat içerisinde sizlerin küçük mutlulukları neler oluyor?

Share This: