Bilgili Baba

Babalık tecrübelerini paylaşan bilgili bir baba

Hayata Dair

Uyku Eğitimi – 3

Uyku Eğitimi – 1 ve Uyku Eğitimi – 2 yazılarımda detaylarına pek giremediğim, iki çocuğumuzu nasıl aynı odada uyutabildiğimizi, uyku konusunda dikkat ettiğimiz konuları, karşılaştığımız zorlukları ve diğer yazılarımda gelen soru, mesaj ve yorumlara ilişkin değerlendirmelerimi bu yazıma sakladım. 🙂 Şimdi gelin hep birlikte bu detaylara bir bakalım;

  • İlk iki yazımda da ortak olan ve soru olarak gelen en önemli konulardan bir tanesi uyku eğitimine hangi aydan itibaren geçilmesi gerektiğiydi. Bebeklerin güven ilişkisini kurdukları ilk 6 aya kadar uyku eğitimine geçilmesini ben kendi adıma pek uygun görmüyorum. Bu konuda farklı uygulamalar ve yöntemler olduğundan, 6 aydan önce uyku eğitimine başlamış olanlara da saygı duyarım 🙂 Zaten anne, baba olarak doğru zamanı siz hissediyorsunuz.
  • Bu noktada diğer yazılarımda belirttiğim üzere uyku eğitimi verilmesine başlamak için en erken zamanın bebeğin 8-9 aylıkken olduğu zaman diye düşünüyorum. Elbette bu ayları geçirmişseniz geç kaldığınız anlamına gelmiyor. Biz kızımıza 28 aylıkken uyku eğitimi verirken, oğlumuza 8 aylıkken uyku eğitimi verdik ve ikisinde de başarılı olduk. Uyku eğitiminde zaten anahtar kelime “kararlılık” diğer noktada çocuğun kaç aylık olduğu sonraki detay olarak karşımıza çıkıyor.
  • Uyku eğitiminde bence önemli noktalardan birisi de anne ve babanın kendilerini ne kadar güçlü hissettikleridir. Güç kelimesini burada yüzleşmek olarak da düşünebilirsiniz. Eğer bebeğinize uyku eğitimi vermeye başlayacak ve henüz ağlaması ile yüzleşemeyecekseniz en sağlıklısı uyku eğitimini bir süre daha ertelemenizdir. Ne zaman kendinizi daha güçlü hissederseniz o zaman başlayın derim. Aksi durumda kararlılık göstermeyeceğiniz bir dönemde başlayacağınız uyku eğitimi hem bebeğinizi hem de sizi zorlayabilir.
  • Değinmek istediğim bir diğer konu ise; uyku eğitimi sürecinde mutlaka ama mutlaka sabırlı olmak önemlidir. Açıkçası kendimden yola çıkarak söyleyebilirim ki bebeğin hemen uyuması için beklentilerimi yüksek tuttuğumda daha sabırsız ve tahammülüz oldum diyebilirim. Yani bebeği yatağa koyduğunuzda 5 dakika sonra uyuyacak gibi bir beklentiyi kendinizde oluşturmayın aksine bu sürecin zaman alabileceğini içselleştirerek kabullenmeniz daha uygun olacaktır.
  • “Gündüz uykularında gece uykusundan farklı bir şey yapıyor musunuz?” sorusunun cevabı Hayır 🙂 Gündüz uykularında gece uykusunda nasıl davranıyorsanız hiçbir şekilde farklı bir şey yapmıyorsunuz. Yani iletişimi kesip duvar olmaya devam ediyorsunuz. Burada amaç çocuğun uykuya geçmesini sağlamak.
  • Yazılarımda bahsetmediğim bir konu ise; bebeklerin uyku eğitiminde direnmesi, ağlaması ya da huzursuzlanmasının sebeplerinden birisi de bebeğin uykuya kendi başına geçmesini henüz öğrenmemiş olmasıdır. Ancak uyku eğitiminde yapılmak istenen de çocuğun herhangi bir yetişkin desteği olmadan kendi kendine uykuya geçmesini öğrenmesini sağlamaktır.
  • Önemli konularda birisi de uyku eğitimi verdiğiniz bebeğiniz gece uyandığında ne yapacağınız Uyku eğitiminde her şeyi doğru yaptığınız halde neden başarısız olduğunuzu düşünüyorsanız gece uyandığında bebeği yanınıza alıyor olabilirsiniz. Eğer uyku eğitimi verdiğiniz bebeği gece uyandığında yanınıza alırsanız yıllarca uyku eğitimi vermeye devam etmek zorunda kalabilirsiniz. Peki, ne yapacaksanız? Cevap çok basit. Gündüz ve gece uykusunda bebeğin uykuya geçmesi için ne yapıyorsanız aynısını. Bebeğiniz uyandığında kalkıp yanına oturacak herhangi bir göz teması sözlü iletişim kurmadan sabırla bekleyeceksiniz.
  • Herhangi bir hastalık veya seyahat durumunda çocukların uyku düzeni bozulabiliyor. Yani yanımızda yatabiliyorlar ya da uyku düzenler değiştiğinden sürekli uyanabiliyorlar. Açıkçası böyle zamanlarda daha toleranslı davranıp herhangi bir şekilde müdahalede bulunmamak daha iyi diye düşünüyorum. Ancak hastalık geçtiği ya da seyahatten dönüldüğünde uyku eğitiminde bahsettiğim tüm aşamaları düzen oturana kadar yeniden yapmak gerekiyor. Ancak şunu söyleyebilirim ki bir kez uyku eğitimi almış çocuk, düzen bozulduktan sonra yeniden uyku eğitimi verildiğinde daha hızlı sürede adapte oluyor.
  • Peki, kısa süreli düzensizliklerde ne yapıyoruz? Örneğin akşamları bir şekilde çocuklarla dışarıya çıktığımızda genellikle daha toleranslı davranıp düzenin bozulmasına müsaade ediyoruz yani o akşam dışarıdaysak ve eve geç döneceksek evdeki düzeni devam ettirmiyoruz. Dışarıda uyumak isterlerse uyuyorlar, uyumak istemezlerse uyumuyorlar. Bir günlük bozulan düzenlerden korkmayın. Ertesi gün biraz daha zorlanıyorsunuz ama eski düzene hızlıca dönebiliyorsunuz.
  • Eğer yatılı misafirimiz var ise veya kendi ailelerimiz bizimle kalıyorsa, çocukların uyku düzeninden bahsedip akşamları da bizim uyduğumuz düzene uyum sağlamalarını söylüyoruz. Bugüne kadar yok ben çocuklar uyurken televizyon izlerim diyen olmadı 🙂 Tabi eğer aile büyükleri ile yaşıyorsanız bu konuda ortak bir yol bulmaya çalışmak gerekebilir.
  • Son olarak yaşları yakın olan iki çocuğumuzu nasıl uyutuyoruz? Çocukların yaşları yakın olduğu için aynı odada uyumanın bazı zorlukları bulunsa da iyi bir planlama yaparak bu zorlukları da çözebildik.
  • Akşam 21:00’de önce ben oğlumu uyumaya götürüyorum. Odada yatağına bırakıp yanında oturuyorum ve koridordan çok az ışık gelecek şekilde kapıyı kapatıyorum. Bu esnada eşim de kızım için hazırlıklara başlamış oluyor. Biz oğlumla odada iken eşim ve kızım da salonda oluyorlar. Kızım önce pijamalarını giydikten sonra daha önce seçtiği 2 kitabı okumaya başlayıp sonrasında da kitap hakkında sohbet ediyorlar. Kitap okuma bittikten sonra diş fırçalama ve sonrasında odaya gelerek yatağına yatıyorlar. Burada iki durum söz konusu. Eğer oğlum bu süre içinde uyumamış ve ben halen odadaysam, kızım beni gördüğü anda “Ben babayla uyuyacağım.” diyerek yanıma geliyor ve eşimle görev değişimi yapıyoruz. Farkettiniz değil mi? Bu durumlarda ben odadan hiç ayrılamıyorum 🙂
  • Oğlan çok kısa süre sonra uykuya geçtiğinden eşim odadan yavaşça çıkıyor, ben de kızım uyuyana kadar odada kalmaya devam ediyorum. Eğer bir aksilik yaşanmaz ise süreç 22:00’de sonlanıyor.
  • Daha önceki yazılarımı takip edenler biliyorlar. Son zamanlarda kızımın uyku düzeni bozulduğundan şikayetleniyordum. Sorun da tam da buradaydı bir süre kurduğumuz bu düzen bozulu ve kızımın uyuması saat 23:00’leri bulmaya başladı ama sabırla tekrar süreci istediğimiz noktaya getirdik ve eski düzeni yeniden sağladık.

Yazının daha fazla uzamaması adına soru cevap olarak da devam edebiliriz diye düşünüyorum. Merak ettiğiniz ve sormak istediğiniz diğer konular için yorumlarınızı bekliyorum 🙂 Tartışırken birçok soruya da birlikte cevap buluyoruz 😉

Share This:

4 Comments

  1. Ayşen

    Benim kızım 7.5 aylık ve uykuya geçmekte zorlanıyor ağlıyor. Bazen ayağımda sallerken bazen emerek uyuyor. Bazen de babası onu gezdirerek kollarında sızıyor. Kısacası belli bir uyuma şekli yok.Anlamadığım ağladığı halde yanında öylece durunca uyuyacak mı gerçekten . Kızımı düşününce yok uyumaz bu diyorum

    • bilgilibaba

      Bu yazdıklarınız film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden 🙂 Anlattıklarınız birebir uyuyor bizimle ve evet aynı soruyu ben de sormuştum hatta kızımın asla uyumayacağına dair iddaaya girmişliğim var 🙂 Burada önemli olan sizi kendinizi hazır hissettiğinizde olmalı. İllaki ağlayacak diye bir kaide yok bazı bebekler hiç ağlamadan da geçebiliyor uyku düzenine ancak siz bu konuda ne kadar kararlı olursanız çocukta bu kararlılığı fark edecektir.

  2. Ayçelen

    Merhaba

    Sizi bir tesadüf sonucu instagramda gördüm ve konu buralara kadar geldi 🙂 severek takip ediyorum ve babalığınızı gerçekten takdire şayan buluyorum

    Bizim ufaklık 21 aylık. Ben 1 yaşından itibaren hep uyku eğitim vermek istedim ama gerek çevremdekiler gerek eşim bir türlü bu yaştaki bir bebeğe bu sistemin ne kadar gerekli olduğunu kabul etmedi. Bir kaç defa da bu eğitimi denedim. Zira o kadar çok yazı okudum, o kadar kişi ve yöntem dinledim ki, yaptıklarımı gören 5 çocuk büyüttüğümü sanıyor 🙂 Ben çalışıyorum ve oğlumu sadece akşamları görebiliyorum. Bu yüzden , ufaklığa bakıyor olan eşimin ailesini kırmamak adına bir şey söylemiyorum. Onalra karşı da bu konuda net olmam gerektiğini ve bunun onları kıracak bir şey olmadığını biliyorum. Ama bazen insan minnet duyduğu insanlara karşı kırılmamaları adına çok hassas davranmak zorunda kalabiliyor. velhasıl oğluma halihazırda verebilmiş ya da sürdürebilmiş olduğum bir eğitim yok malesef. Şu anda kendi kendine uykuya dalıyor gerçi. Ama bizim yanımızda:) yatağına koyduktan 2 saat sonra uyanıp ağlıyor. Babamız da dayanamayıp yanımıza getiriyor o da bir daha gece hiç uyanmıyor.

    Bunu neden size yazdığıma gelince… herkes (iyi ya da kötü herkes) bir şekilde bu yollardan geçiyor. Umarım ben de bu sefer başarılı olacağım

    Siz iyi bir babasınız, hep öyle kalın.

    • bilgilibaba

      Öncelikle hakkımdaki düşünceleriniz için çok teşekkür ederim. Ben, elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan ve bir nebze tecrübelerini paylaşan bir babayım. Umuyorum ve görüyorum ki bir karşılık buluyor.

      Mesajınızda yazdıklarınızı okuduğumdan beri uzun uzun düşündüm, sonra size cevap yazmadan önce karar verdiğim bir şey oldu. Sadece dürüst olup bizim ne yaptığımızı anlatacağım.

      Kendi aile büyüklerimiz farklı şehirlerde olduğu halde bir sebepten ötürü eşim ve çocuklarım aylarca ailemle beraber olmak zorunda kaldığı bir dönem yaşadık. Yaşadığınız duyguları aynı şekilde hem kendi ailem hem de eşimin ailesi için düşündüğüm zamanlar oldu hatta bir dönem ailemle bu konuda uzlaşamadığım zamanlar da oldu. Sonra ne yaptım biliyor musunuz? Bu geçici bir dönemdi yada öyle olmalıydı ve çocuklarımın gelişiminde söz hakkı benimdi, eşimindi. Evet dediğiniz gibi sesimi çıkarmadım ama bu süreci en az sıkıntıda atlatmak için de elimden geleni yaptım. Kimseyi kırmamaya da özen gösterdim ama kabullenmedim de 😉

      Bir de çocuklar kimin ne olduğunu biliyor. Gündüzleri işler sizin istediğiniz gibi gitmese de akşamları olan uyku düzenini siz kurabilirsiniz diye düşünüyorum elbette gönül ister ki gündüzleri de akşamları gibi tutarlılık olsun ama çocuklar farkı çok net görüyorlar “benim annem babam ile böyle yapıyoruz ama dedem ve babannem ile farklı oluyor” diye düşünüyorlar. Bu ve benzeri davranışları kızımda gördüğüm için söyleyebiliyorum.

      Bir de ben hangi konuda endişe duyduysam hep konuştum eşimle bazen anlaşamadığımız zamanlarda oldu ama çoğu zaman mutabakat sağladık.Hayatta mükemmel değil zaten herkesle her zaman anlaşamıyoruz 🙂

      Bir de tek derdiniz bu olsun çok da endişe etmeyin, esas olan çocuğunuza olan sevginizdir 😉

Leave a Reply